2011(e)ko ekainaren 26(a), igandea

PAGOETA OREINEN BIDEA ( 2011-ko ekainak 25)


Pagoetako parke naturalean eginiko buelta zirkularra.Ibilbidean Laurgain auzoaren inguruak,itxasaldearen bista ederrak eta Pagoetako natur parkearen barnean diren oreinak ikus ditzakegu.Lukun baserritik gertu dagoen merendero edo atseden lekutik hasi dugu ibilaldia.Autoa errepidearen kurba andian dagoen parking txikian utzi dugu.
Laurgain auzoa eta atzean Aiako herria.

Laurgaingo elizaren kanpandorrea.

Lukun baserritik aurrera pista hartu dugu.Pista honetan 500metro inguru egin ondoren, bidegurutze batean ezkerretara hartu duguLaurgain auzora daraman bidea hartuz.

Aldapa pittin bat igo ondoren laurgaingo XVIII. mendeko humiliaderora iritsi gara.Hona etortzen ziren Laurgaingo jauntxo eta biztanleak berain bekatuen barkamenak eskatzera.

Humiliaderotik zelaian gora, gaur egun utzia dagoen Bizkar baserrirako bidea hartu dugu. Eguraldi ona izan ezkero bista zoragarriak daude zelai honetatik.


Humiliaderoko gurutzea.

Humiliaderoko esplikazioa.

Bizkar baserri azpikaldean ikus dezakegu laurgain auzoa, zelaian behera bertara joango gara.
laurgaindik garai batean Aiara zeraman bide zaharra hartuko dugu artexotako lepora.

Behin Artetxotako lepoan (non parking bat dago), oreinen pista hartuko dugu.Pista hau oreinak aurkitzen diren lur sailaren hesiaren albotik doa Sarrola baserriraino.Zorte pittin batekin bertako zelaietan ikus ditzakegu oreinak.

Behin Sarrola beserrira iristean, bidea beheruntz hasten da.Agian interes gutxien duen zatia da hau,behekaldean dagoen errekatxoraino jeitsiko gara.

Errekatxotik azken malda igota berriz bueltan Lukungo atsendenlekuan izango gara bueltan.


Cris Bizkar baserraren azpikaldeko zelaian, bertatik bista zoragarriak ditugu.

Sarrolako zelaietan oreina.

DATU TEKNIKOAK:

GPS-rako track eta waypointak jaistako enlazea ondorengoa:



Ibilbidea 3D mapan.

Ibilbidearen perfila.

2011(e)ko ekainaren 13(a), astelehena

SANSANET-ESPELUNGERE-IBON ESTANES-SANSANET ( 2011-ko Ekainak 11 )

Eguraldi onarekin hasi du eguna. Beraz Somporteko lepoa kotxez pasa eta Frantzia aldeko bailarara pasa gara,egun hontako ibilbidea egiteko.
Asmoa lau bat ordutako buelta bat egitea zen.Sansanet-eko parkinetik irten eta Ibon de Estanes aldera bueltak erakargarria zirudien.
Horrela bada goizeko 10:00ak aldera irten gara Sansanet-etik.Bide zuzena hartu beharrea,basoan barna Espelunguere bailarara abiatu gara.

Ibon de Estanés,atzean Secus eta Pico de la portaza

Basotik irten ondoren Espelunguere bailaran.

Basoan barrena denboratxo bat egin eta gero Espelunguere bailaran azaldu gara.Goiko argazkian agertzen de arkaitza pasa arte aurrera egin dugu bailaran.
Behin arkaitzaren azpikaldetik pasa eta gero, ezkerraldera dagoen bidexka bat hartu dugu.Bidexka hartuta bideko maldarik gogorrenari ekiten diogu.Bidea basoan sartzen da eta errekatxo baten ondotik doa.
Bidexka jarraituaz borda batera iristen gara.

Espeluguere bailaratik igoera,bistak.

Biok.
Bordatik aurrera bidea zabalxeagoa da.Eta behekaldean utzi dugun bailararen lehen bistak azaltzen dira.
Igoeraren azken metroetan eskailera metaliko bat ere igotzen da.
Behin mendi magalera iristean Ibon de Estanés eta inguruko mendien ikuspegi ederra azaltzen da bapatean gure aurrean.

Igoeran bistak.
Ibon de Estanés eta mendien islada.

Cris eta ni Ibon de Estanés-en.

Ibon de Estanés-en beste ikuspuntu bat.

Ikuspegi ederraz gozatuaz hamaiketako ederra egin dugu lakuaren urertzean.Eta Ekainaren 9-an Cristinaren urteak zirenez, oparia emateko aprobetxatu dut.Hori bai oparia niretzat ere bazen!!!!Menditik jeitsi bezain laister Spa saio batera joan ginen lasai lasai egotera.Hori bai konbinazio ederra, mendi buelta eta ondoren hankak lasaitzekoSpa-ra!!!

Cris bere urteetako opariarekin, komuneko paperean idatzia.

Jeitsiera Ibon de Estanés-era igotzeko erabiltzen den bide arruntetik egin dugu.Beherakoan artzaiarekin hizketan egon gara, gaikaldean zituen ardien bila zioan.

Candanchu eta Aspe aldera ikuspegiak.

15:00ak aldera heldu gara berriz sansaneteko parkinera.Pixkat txunkundu ondoren Spara joan gara.

DATU TEKNIKOAK

Ibilbide zirkularra,elurrik ezean edonork egin dezakeen ibilbidea. Ez du desnibel handiegirik.
Uda garaian lakuan bainu eder bat emateko modukoa.

GPS-rako TRACK eta WAYPOINT-ak ondorengo enlazean dituzu:







2011(e)ko ekainaren 6(a), astelehena

ZUMAIA-DEBA FLYSCH ( 2011-ko ekainak 4 )

Larunbat honetan Josu Aladakur,Jon Gaztañazpi,Victor eta ni, Zumaiatik Debarako bide egitera joan ginen.Bidea dnbora gehienean itxasertzetik doa eta flysch deitzen zaien geruzek edertzen duten magaletan gora eta behera egiten da.
Goizean goizo hartu dugu trena Zumaiara eta ibilbidea amaitzean berriz bueltan Debatik Oriora trenez.Goiz buelta ederra izan da.
Ibilbide oso ederra eta guztiz gomendagarria.

 Gazta,Josu eta Victor ibilbidearen lehen zatian.

Lehen maldetan belar luze artean Josu.

Eguraldi ezin hobea.

Kostaldea eta flysch-en ikuspegia.

Gazta,Victor eta Josu atzean flysch-ak dituztela.

Hirukotea Santa Katalina ermita,Debatik gertu.

Ni Santa Katalina ermitan.
 DATU TEKNIKOAK:

Ondorengo enlazetik ibilbidearen TRACK-a eta WAYPOINT-ak jeitsi ditzakezue zuen GPS-ra eta ordenagailura:

ZUMAIA-DEBA FLYSCH TRACK


Ibilbidearen mapa.

Ibilbidearen datuak.

Ibilbidearen altuera krokisa.

2011(e)ko maiatzaren 5(a), osteguna

BUCIERO MENDIA ETA FARO DEL CABALLO ( 2011-ko Apirilak 9 )

Aspaldian bistazoa botea neukan Pirenaikako ale batean inguru honi buruzko errepotaje bati. Mendia eta itxasoa konbinatzen zituen mendi ibilaldi ederraren itxura zuen. Buciero Cantabriako Santoña herriaren ondoan dagoen mendi bat da. Buciero mendiak, Santoña du magalean eta itxasertzean dagoen penintsula txiki bat osatzen du.

Faro Caballorako bidean.

Santoñara iristeko A-8 autopista hartu dugu Cantabria alderako norabidean, behin Laredo pasa eta gero, 177 irteeran utzi dugu autopista, N-634 nazionalean Cicero,Treto,Santoña norabidea hartuz.

Ibilbidea Santoñako malekoiaren ezkerraldean dagoen San Martin fuertetik hasi dugu.Hemendik ekialderuntz hasiko gara oinez beti itsas ertza jarraituz.Laister azalduko zaigu Faro del Caballorako bidea markatzen duen kartelen bat, guk bide hori jarraituko dugu. Bidea behin harturik ez du galbiderik eta itxasertzeko lehen amildegietara eramango gaitu,laister ikusiko dugu Punta del Fraile deituriko peñaskoa.

Bucierotik ekialdera, kosta goizeko lehen orduetan.

Ibilaldiak aurrera pixkanaka goruntz jarraitzen du Cuatro Caminos bidegurutzeraino iritsi arte. Bidea oso ondo seinalizatua dago. Bide gurutze honetan Faro Caballo eta Mirador San Felipera daraman bidea hartu behar dugu, kartel batez ondo adierazia dago norabidea.

Hemendik aurrerako zatia da ibilbideko ederrena, laister aurkituko ditugu Faro Caballora daramaten eskailera maldatsuak. Ondo pentsatu jeitsi aurretik, gero igo egin behar da eta!!!! Faroraino Cris eta nik 667 eskailera kontatu genituen, eta ez pentsa eskaloi txikiak direnik. Nere GPSaren arabera 150 metrotako desnibela. Baina pena merezi du benetan. Oso toki ederrak eta singularrak daude jeitsieran.
  
Jaitsieraren lehen eskailerak.


Cris ia farora iritsita.

Eskilaretatik bista ederrak.

Behin Faro Caballora iritsi garenean, inguruneaz gozatuz merienda eder bat egin dugu. Tokia benetan berezia da,bertatik uretaraino daukazu jeistea eta itxasoa bare izan ezkero bainu eder bat hartzeko toki ezin hobea. Hurrengoan uretako betaurreko eta aletak eramateko asmoa dut. Ondo egon behar du ur ertzeko arkaitzetan buzeatzeak.

Farotik ikuspegia, urertzeko kobazuloak eta arrantzalea txalupatxoan.

Faro Caballotik itxasora ikuspegia.

Biok faroan.
Faroan egonaldi luze bat egin ondoren ibilaldiko gogorrena etorri da. Goruntz ditugun 667 eskilara igotzea.
Ez dugu presarik hartu, lasai igo dugu, geldialdiak egin eta arnasa sakon hartuaz.
Azken eskaloia igo ondorean, metro batzuk bidean aurrera egitean ( 10-20 metro bitartean ) ezkerraldera bidexka bat aurkitzen da. Bide honek San Felipe miradorera darama. Hemendik Laredo eta itxaso aldera ikuspegi ederrak daude. Garai batean kainoiak zituzten hemen tropa espainiarrek Napoleonen gerrauntziei tiro egiteko. Amildegi ertzera pixka bat urreratu ezkero, lehen egon garen Faro Cabello ikus dezakegu gu baino 150 metro beherago. Crisek nahikoa parre egin du nere vertigoaren kontura.

San Felipe miradoretik Faro Caballo.
San Felipeko miradorean egon ondoren, berriz lehen etorri garen bide beretik Cuatro Caminos bidegurutzera bueltatu gara.Hemen bi aukera ditugu,bat kostaldea jarraituz Faro del Pescadorreraino joan eta gero mendi bide batez berriz ibilbidea hasi dugun tokira bueltatu ( ibilbide oso polita eta ederra ematen du,itxasertzetik barna ), edo guk egin duguna, Cuatro Caminos bidegurutzetik basoko bidea hartuz ibilbidea hasi dugun San Martin fuerteraino itzuli. Guk hartu dugun bide honek egia esan ez du erakargarritasun handirik. Nere eritzian, luzeagoa den arren, lehen aukerak interesgarriagoa ematen du.

Ni atzean Laredoko hondartzak eta Santoña herria ditudala.
Horrela bada proposamen hau gustatu izana espero dut. Eta animatu bisitatzera, beneta toki ederra eta bitxia dela oartuko zarete.ONDO IZAN ETA LAISTER ARTE!!!!








2011(e)ko otsailaren 27(a), igandea

VERTICE DE ANAYET ( 2011-ko Otsailak 12 )

Orain dela gutxi Cristinari esan nion liburu batetik bere gustoko tontor bat aukeratzeko.Berak Vertice de Anayet tontorra aukeratu zuen.
Mendira joateko kondizioak ezin hobeak ziren, abalantxa harriskurik ez eta eguraldi ezin hobea.
Kasu honetan Formigalgo Anayet eski estaziotik hasi dugu mendi ibilaldia, elurra ez zegoen oso gogorra eta raketekin egin dugu gora.

Cristina Ibon de Anayet bidean.

Anayet estaziotik Ibon de Anayeterako bidea nahiko ondo egin dugu,bertan ez dago galbiderik baina elurraren kondizioak dexente nekosoa egiten du bidea. Uste baina denbora gehiago pasa degu Ibonera iristen.

Ezkerrean Anayet tontorra,
Cristinaren behekaldean lakua dago izotz azpian ezkutaturik.

Ibon de Anayet elur azpian zegoen ezkutaturik, jendearen hanka arrastoak lakuaren gainetik eramaten zintuzten. Vertice de Anayet oraindik dezente urruti ikus genezaken eta argi xamar genuen uste baino gehiago kostako zitzaigula bere gailurrera iristen. Cristinari gertuago zegoen beste mendixka batera joatea proposatu nion baina berak saiatu behar genuela erantzun zidan.

Vertice de Anayeten Hegoaldeko lepotik bistak.

 Horrela bada aurrera egin dugu,tontorraren azpialderaino nahiko erraz joan gara baina kollatura zeraman azken maldan elurra gogor aurkitu dugu eta kranpoiak jantzi behar izan ditugu. Malda gogorra izan da ematen zuena baino pikoagoa. Hori bai lepora iritsi garenean bistak zoragarriak ziren. Iparraldera Anayet tontorra gertu eta atzekaldean Midi d´Ossau eta hegoaldera Punta Escarra, Pala de Ip,Collarada eta behekaldera Ipko arana.


Mikel atzealdean Punta Escarra,Pala de Ip,Collarada
 eta Ip-eko arana dituela.

Aspe aldetik lainoak abiadura handian zetozen eta bagenekien Orion ordu horietan euria hari zuela ederki, beraz bertan merienda eder bat jan ondoren beheruntz jotzea erabaki dugu. Ez zen asko gelditzen tontorrera baina egin dugunarekin gustora eta bista ederrez gozatu ondoren beherako bidea hartu dugu.

Biok lepoan.

Anayeteko estaziorainoko bidea luzea eta nekosoa egin zaigu. Ya behean konturatu gara ondo egin dugula tontorreraino ez igotzen bereala laino itsua sartu bait du eta gogorki hoztu.
Liburuan 5 ordu eta 30 minutuko buelta zena , elurra zela eta 7 ordu eta erdiko buelta izan da. Eta hori tontorrera ez garela iritsi.
Etxera bidean Formigalgo gasolineran gelditu gara eta txokolate bero bat hartu dugu donuts eta guzti. Eguneko nekeen ondorengo saria.

DATU TEKNIKOAK

Datu gehiago ondorengo enlazean:





Distantzia eta altuera krokisa.

Distantzia eta ordutegi krokisa.

2011(e)ko urtarrilaren 8(a), larunbata

ERNIO ( 2011-ko Urtarrilak 8 )

Epa lagunok lengo larunbatean Josu eta biok Erniora joan ginen goiz buelta egitera.
Goizeko lehen orduetan eguraldi ona egiten zuen eta Iturriotzetik motxilarik gabe irten ginen buelta azkar bat egitekotan. Kamara eta erregetan Cris erregalatu didan GPS-a hartu nituen gainean. GPS-a probatzeko desiatzen nengoen.
 Josu eta nik egindako ibilbidea goitik begiratua.

 Iturriotzetik Ernio puntara igoeraren perfila.

Zelatun bitartean aizea dezente fuerte izan degu baina hemendik gora euria ere hasi digu.Baita dexente oztu ere. Argi xamar geratu da Ernioko azken maldetan Josu ni baino sasoi hobean dagoela.
Tontorrean argazki pare bat atera eta berako bidea hartu dugu.
Berriz bide beretik itzuli gara inolako arazorik gabe.


Ibilbidearen ikusoegia Iturriotz aldetik, Iparraldetik.

Ibilbidearen ikuspegia Errezil aldetik, Hegoaldetik.