BUCIERO MENDIA ETA FARO DEL CABALLO ( 2011-ko Apirilak 9 )

Aspaldian bistazoa botea neukan Pirenaikako ale batean inguru honi buruzko errepotaje bati. Mendia eta itxasoa konbinatzen zituen mendi ibilaldi ederraren itxura zuen. Buciero Cantabriako Santoña herriaren ondoan dagoen mendi bat da. Buciero mendiak, Santoña du magalean eta itxasertzean dagoen penintsula txiki bat osatzen du.

Faro Caballorako bidean.



Santoñara iristeko A-8 autopista hartu dugu Cantabria alderako norabidean, behin Laredo pasa eta gero, 177 irteeran utzi dugu autopista, N-634 nazionalean Cicero,Treto,Santoña norabidea hartuz.

Ibilbidea Santoñako malekoiaren ezkerraldean dagoen San Martin fuertetik hasi dugu.Hemendik ekialderuntz hasiko gara oinez beti itsas ertza jarraituz.Laister azalduko zaigu Faro del Caballorako bidea markatzen duen kartelen bat, guk bide hori jarraituko dugu. Bidea behin harturik ez du galbiderik eta itxasertzeko lehen amildegietara eramango gaitu,laister ikusiko dugu Punta del Fraile deituriko peñaskoa.

Bucierotik ekialdera, kosta goizeko lehen orduetan.



Ibilaldiak aurrera pixkanaka goruntz jarraitzen du Cuatro Caminos bidegurutzeraino iritsi arte. Bidea oso ondo seinalizatua dago. Bide gurutze honetan Faro Caballo eta Mirador San Felipera daraman bidea hartu behar dugu, kartel batez ondo adierazia dago norabidea.

Hemendik aurrerako zatia da ibilbideko ederrena, laister aurkituko ditugu Faro Caballora daramaten eskailera maldatsuak. Ondo pentsatu jeitsi aurretik, gero igo egin behar da eta!!!! Faroraino Cris eta nik 667 eskailera kontatu genituen, eta ez pentsa eskaloi txikiak direnik. Nere GPSaren arabera 150 metrotako desnibela. Baina pena merezi du benetan. Oso toki ederrak eta singularrak daude jeitsieran.

  

Jaitsieraren lehen eskailerak.

Cris ia farora iritsita.

Eskilaretatik bista ederrak.

Behin Faro Caballora iritsi garenean, inguruneaz gozatuz merienda eder bat egin dugu. Tokia benetan berezia da,bertatik uretaraino daukazu jeistea eta itxasoa bare izan ezkero bainu eder bat hartzeko toki ezin hobea. Hurrengoan uretako betaurreko eta aletak eramateko asmoa dut. Ondo egon behar du ur ertzeko arkaitzetan buzeatzeak.

Farotik ikuspegia, urertzeko kobazuloak eta arrantzalea txalupatxoan.

Faro Caballotik itxasora ikuspegia.

Biok faroan.

Faroan egonaldi luze bat egin ondoren ibilaldiko gogorrena etorri da. Goruntz ditugun 667 eskilara igotzea.

Ez dugu presarik hartu, lasai igo dugu, geldialdiak egin eta arnasa sakon hartuaz.

Azken eskaloia igo ondorean, metro batzuk bidean aurrera egitean ( 10-20 metro bitartean ) ezkerraldera bidexka bat aurkitzen da. Bide honek San Felipe miradorera darama. Hemendik Laredo eta itxaso aldera ikuspegi ederrak daude. Garai batean kainoiak zituzten hemen tropa espainiarrek Napoleonen gerrauntziei tiro egiteko. Amildegi ertzera pixka bat urreratu ezkero, lehen egon garen Faro Cabello ikus dezakegu gu baino 150 metro beherago. Crisek nahikoa parre egin du nere vertigoaren kontura.

San Felipe miradoretik Faro Caballo.

San Felipeko miradorean egon ondoren, berriz lehen etorri garen bide beretik Cuatro Caminos bidegurutzera bueltatu gara.Hemen bi aukera ditugu,bat kostaldea jarraituz Faro del Pescadorreraino joan eta gero mendi bide batez berriz ibilbidea hasi dugun tokira bueltatu ( ibilbide oso polita eta ederra ematen du,itxasertzetik barna ), edo guk egin duguna, Cuatro Caminos bidegurutzetik basoko bidea hartuz ibilbidea hasi dugun San Martin fuerteraino itzuli. Guk hartu dugun bide honek egia esan ez du erakargarritasun handirik. Nere eritzian, luzeagoa den arren, lehen aukerak interesgarriagoa ematen du.

Ni atzean Laredoko hondartzak eta Santoña herria ditudala.

Horrela bada proposamen hau gustatu izana espero dut. Eta animatu bisitatzera, beneta toki ederra eta bitxia dela oartuko zarete.ONDO IZAN ETA LAISTER ARTE!!!!







VERTICE DE ANAYET ( 2011-ko Otsailak 12 )

Orain dela gutxi Cristinari esan nion liburu batetik bere gustoko tontor bat aukeratzeko.Berak Vertice de Anayet tontorra aukeratu zuen.

Mendira joateko kondizioak ezin hobeak ziren, abalantxa harriskurik ez eta eguraldi ezin hobea.

Kasu honetan Formigalgo Anayet eski estaziotik hasi dugu mendi ibilaldia, elurra ez zegoen oso gogorra eta raketekin egin dugu gora.

Cristina Ibon de Anayet bidean.

Anayet estaziotik Ibon de Anayeterako bidea nahiko ondo egin dugu,bertan ez dago galbiderik baina elurraren kondizioak dexente nekosoa egiten du bidea. Uste baina denbora gehiago pasa degu Ibonera iristen.

Ezkerrean Anayet tontorra,

Cristinaren behekaldean lakua dago izotz azpian ezkutaturik.

Ibon de Anayet elur azpian zegoen ezkutaturik, jendearen hanka arrastoak lakuaren gainetik eramaten zintuzten. Vertice de Anayet oraindik dezente urruti ikus genezaken eta argi xamar genuen uste baino gehiago kostako zitzaigula bere gailurrera iristen. Cristinari gertuago zegoen beste mendixka batera joatea proposatu nion baina berak saiatu behar genuela erantzun zidan.

Vertice de Anayeten Hegoaldeko lepotik bistak.

 Horrela bada aurrera egin dugu,tontorraren azpialderaino nahiko erraz joan gara baina kollatura zeraman azken maldan elurra gogor aurkitu dugu eta kranpoiak jantzi behar izan ditugu. Malda gogorra izan da ematen zuena baino pikoagoa. Hori bai lepora iritsi garenean bistak zoragarriak ziren. Iparraldera Anayet tontorra gertu eta atzekaldean Midi d´Ossau eta hegoaldera Punta Escarra, Pala de Ip,Collarada eta behekaldera Ipko arana.

Mikel atzealdean Punta Escarra,Pala de Ip,Collarada

 eta Ip-eko arana dituela.

Aspe aldetik lainoak abiadura handian zetozen eta bagenekien Orion ordu horietan euria hari zuela ederki, beraz bertan merienda eder bat jan ondoren beheruntz jotzea erabaki dugu. Ez zen asko gelditzen tontorrera baina egin dugunarekin gustora eta bista ederrez gozatu ondoren beherako bidea hartu dugu.

Biok lepoan.

Anayeteko estaziorainoko bidea luzea eta nekosoa egin zaigu. Ya behean konturatu gara ondo egin dugula tontorreraino ez igotzen bereala laino itsua sartu bait du eta gogorki hoztu.

Liburuan 5 ordu eta 30 minutuko buelta zena , elurra zela eta 7 ordu eta erdiko buelta izan da. Eta hori tontorrera ez garela iritsi.

Etxera bidean Formigalgo gasolineran gelditu gara eta txokolate bero bat hartu dugu donuts eta guzti. Eguneko nekeen ondorengo saria.

DATU TEKNIKOAK

Datu gehiago ondorengo enlazean:

http://www.mendikat.net/monte.php?numero=1476

Distantzia eta altuera krokisa.

Distantzia eta ordutegi krokisa.

ERNIO ( 2011-ko Urtarrilak 8 )

Epa lagunok lengo larunbatean Josu eta biok Erniora joan ginen goiz buelta egitera.

Goizeko lehen orduetan eguraldi ona egiten zuen eta Iturriotzetik motxilarik gabe irten ginen buelta azkar bat egitekotan. Kamara eta erregetan Cris erregalatu didan GPS-a hartu nituen gainean. GPS-a probatzeko desiatzen nengoen.

 Josu eta nik egindako ibilbidea goitik begiratua.

 Iturriotzetik Ernio puntara igoeraren perfila.

Zelatun bitartean aizea dezente fuerte izan degu baina hemendik gora euria ere hasi digu.Baita dexente oztu ere. Argi xamar geratu da Ernioko azken maldetan Josu ni baino sasoi hobean dagoela.

Tontorrean argazki pare bat atera eta berako bidea hartu dugu.

Berriz bide beretik itzuli gara inolako arazorik gabe.

Ibilbidearen ikusoegia Iturriotz aldetik, Iparraldetik.

Ibilbidearen ikuspegia Errezil aldetik, Hegoaldetik.

ARTIKUTZA ( 2010-ko Azaroak 13 )

     Larunbat honetan ederki lo egin eta gosari eder bat eta gero, Artikutzara joan ginen. Ni ez nintzen inoiz egon eta ezagutzeko gogoa nuen. Aurreko egunetan Pirenaikako ale batean ibilbide batzuri bistazoa botea nuen eta interesgarria iruditu zitzaudan urteko garai honetarako.

        Artikutzara iristeko lehenego Oiartzunera joan behar da. Ondoren Oiartzungo auzoak diren Altzibar eta Karrika atzean utzi ondoren,Artikutzara daraman errepidea hartuko dugu (GI 3631). 13 km dira Eskaseko atezaindegiraino, hemen dik Artikutzara autoz joateko baimena behar da eta 7km gehiago dira.

Bidean zuhaitz izugarriak ikus ditzakegu erorita.



        Guk Erroiarri iguratzen duen ibilbide markatua egin dugu. Eskaseko paneletan agertzen deneteriko bat. Luzera 11km, Desnibela: 340m eta Denbora: 3 ordu inguru. PR NA 124ren marka txuri oriak jarraituz egin dugu buelta.

Basoko pasadizoak.



        Izugarri gustatu zaigu ingurunea. Ia ibilbide guztia basoan da, eta oso polita zegoen dena hostoak erori berri bait zeude. Bidean zuhaitz izugarriak ikus daitezke. Aranaren behekaldean errakatxo miresgarrien ondotik jarraitzen du bideak. Errekaxoaren bukaeran Erroiarriko urjauzia aurkittuko dugu. Erroiarriko urjauzitik orduerdi ibili ondoren Artikutzara iritsiko gara.

Errekatxoen inguruko argazkiak.

        Garai batean ez zen erraza izango hemen bizitza. Artikutzatik goruntz egin beharko dugu trenbide zaharrarekin topo egin arte. Hau da bideko aldaparik handiena, behin trenbidearen bidea hartzean ordeka xamarrean iritsiko gara Eskasera bueltan.

Trenbide zaharrekit Artikutza aldera bistak.



        Ibilbide guztiz gomendagarria, batezere udazkenean, txundituta utzi nau baso hauen edertasunak.
        Informazio gehiago ondorengo enlazeetan:
          
     http://www.donostia-artikutza.org/

    http://www.donostia.org/info/ciudadano/pyj_artikutza.nsf/vowebContenidosId/32283879307BFE0BC125736300263FFB/$File/Ibilaldiak_Udaberria_2010.pdf
              

TAILANDIA 3.eguna Ayutthaya ( 2010-ko Abuztuak 10 )

         Gaur goizeko 6:30ak alder jeiki gara. Motxilak prestatu eta ongi gosaldu dugu ondoren eguna indarrean hasteko. Taxia 8:00etan oso puntual etorri zaigu guest house atarira. Taxi honek eraman gaitu Ayutthayaraino. Bangkok-etik Ayutthaya-raino ordu eta erdi inguru izan da bidea. Kuriosoa da taxi gidariek lore sorta bedeinkatuak nola erosten dituzten kotxeko retrobisorean zintzilik jartzeko. Bangkok irteeran gure taxi gidariak bat erosi du bere autoa zorte txarretatik libre egon dadin.

Taxia zaintzeko ofrendazko lore sorta.

         Ayutthaya sarreran dagoen guest house batean utzi gaitu taxiak. Gela hartu eta guest housean bizikletak alokatu ditugu Ayutthaya ikustera joateko. Trafiko dexentea zegoen baina ondo moldatu gara. Beti ere argi ibili behar kontuan izanda hemen Ingalaterran bezala ezkerreko aldetik gidatzen dela.

         Laku baten inguruko jardin batzuetara iritsi gara. Oso polita, ingurutik lasai paseatzeko modukoa. Gu zuzenean monumentuetara zuzendu gara. Gietan sarrera 30 bath dela jartzen du baina hemen 50bath kobratu dizkigute. Argazki mordoa atera dugu eta ezer kontatzeko berezirik ez. Garai batean asko inpresionatuko zuten seguruenik. Orain ere ederrak dira.

Cris txirrindulari, Wat Phra Ram tenplu inguruetan.

Eskola umeak uniformea jantzita eskurtsioan.

         Wat Phra Ram ikusi dugu lehenik eta gero honen aurrean zegoen Wat Pha Si Samphet. Ondoren koloredun tenplu handi bat eta honen barruan zegoen Buda doratu erraldoia. Hemen geldialditxo bat egin dugu inguruko dendatxoetatik paseotxo bat eman eta zerbait bazkaltzeko. Postuetara gerturatu eta han ez genuela jango segituan erabaki dugu. A zer usaia!!!Hau ezin da ez argazkiz ez idatziz azaldu. Torta gozo batzuen usaia arrai leorrarenakin nahasten zen.

Ayutthayako hiri zaharraren zati batetako tenpluak.

Wihaan Mongkhon Bophit tenpluaren aurrean gaude.

Bere barruan Tailandiako Buda estatua handienetakoa dago.

          Azkenena, bazter batean, oso garbi ez zegoen txiringo batean, fruitu lehor saporea zuen noodels eta limoizko anbientadore usaia zuen sopa jan ditugu. Gero, postuetan zehar berrizere, tortas de maiz naturalak noal egiten ziren deskubritu dugu.Susto ederra hartu dut tortita egan maquinatik atera denean! Polatzatxo bat erosi dugu.

        Gero te helatu bat hartu eta bizikletarekin martxan jarri gara. Ah! Han gertu elefante parke bat dago eta animaliatxo hauekin izan dugu gure lehen kontaktua.

        Wat kokayasutharam ikusi dugu jarraian. Etzanda dagoen Buda bat da. Honi ofrenda egin diogu. Lore bana, intsentsua eta urre koloreko pegatina bat pegatu diogu Budari. Ah ia ahaztu zait! Aurreko kolorezko palazioan makiltxo batzu astindu eta predikzio bat lortu dugu. Astintzen duzun pote batetik erortzen den lehen makiltxoaren zenbakiarekin, predikzio bat ematen dizute. Mikeli 1goa eta neri 5 garrena. Predikzio nahiko onak tokatu zaizkigu.

Ezkerrean Cris ofrendaren kajatxoko makiltxoak astintzen eta eskubian

Buda etzana bere aurpegi alaiarekin.

Monjeak errezoan Budaren aurrean.



         Etzanda dagoen Budatik Wat Na Phra Men-era joan gara. Tenplu barruan geundela, barruko Buda handiaren aurrean zeremonia baterako prestatzen ari zirela oartu gara. Pixka bat itxaron ondoren Monje mordoxka bat sartu da beraien abanikoekin eta Budaren aurrean belaunikaturik errezoen hasi dira. Inoiz ez omen dira gure oinak Budari begira jarri behar, horregatik jartzen dira belauniko hankak atzeruntz dituztela. Emakumeak askotan eserita jartzen dira baina hankak alde batera eta oinak atzekaldera begira dituztela.

        Wat batetik bestera bizikletaz gindoazen bitartean bitxikeriaren bat ere bizitu dugu. Lehenengo eskola batetako zelaian musika banda baten ensaioa ikusi dugu. Abuztuaren 12an Tailandiako erreginaren urteak direnenez ikastetxeko gaztexoak honerako ensaiatzen ari ziren. Mutiko batek ikastetxeko atea zabaldu digu,eta ikustera gonbidatu gaitu. Ze jende jatorra!

Ikastetxea Tailandiako banderez adornatua,erdian erregearen argazkiarekin.

Bertako jotaslejuan gaztetxoen musika banda entsaiatzen.

        Ondoren beste gazte bat topatu dugu etxeko atarian Muai Tai-ko entrenamentua egiten. Han ari zen zakuari bai hankez eta bai ukondo,ukabilez zarta ederrak ematen. Aurreraxeago joanda beste ikastetxe batean futbolean jolasten eta animadore entrenamenduak egiten ikusi ditugu.Ze honak azken hauek!

        Harrituta gaude zein ondo onartua dauden hemen homosexualak. 14 urteko mutikoak kaletik makilatuta, kriston plumarekin dantzan, sekulako ile luzea eta azkazal luzeekin, guztiz transformatuta. Guztiz errespetatuak eta onartuak daude gizartean, badugu zer ikasi beraiengandik.

        Horrenbeste buelta eman eta gero desonrientatu xamar geunden eta beste pare bat buelta eman eta gero jakin dugu azkenean non geunden. Geunden tokitik gertu merkatu bat ikusi dugu eta dudarik gabe han joan gara saltsara. Merkatura bidean bi gazte ikusi ditugu setap kraw kirola praktikatzen, Mikel saiatu da pelota ondo jotzen baina azkenean minbrezko pelota azekitara bota du. Nahiko parre egin dute bere kontura.

Setap Kraw kirola Tailandian oso praktikatua.

Harrigarria minbrezko pelota honekin egiten dituzten marabillak.

Nik jotako pelotakada bakarrak alboko azekiatan bukatu zuen.



        Gero nola ez aspaldiko partez jatera abiatu gara. Hemen ere sekulako usaiak!!Denetik zegoen, oso itxura txarra zuten txiringoak eta baita janari ederrak ere. Azkenean berdura tenpura eta oilasko egoak jan ditugu. A zer fritanga. Gero merkatuen barrena bueltaka ibili gara, bazirudien merkatuko giri bakarrak ginela, denak bertakoak ziren.

Merkatuko zenbait postu.

        Tonto tonto arratsaldeko 7 ak iritsi zaizkigu eta iluntzen hasi zaigu. Presaka hoteleruntz abiatu gara. Hala ere berandu ibili gara. Zearo ilun du zaigu eta hotelerako bidea bilatu ezinik ibili gara. Ni pixka bat bildurtu naiz baina hotelera iritsi arte ez naiz urduri azaldu. Mikel harrituta utzi dut. Hori bai, hotelera iritsi garenean esplotatu det ederki!!! Beste baterako, komenigarria da jakitea frontalak gainean genituela eta oso erabilgarri egin zaizkigula hotelera bueltatzeko. Auskalo nola iritsi behar genuen hotelera frontalik gabe. Gu oraindik Euskal Herriko txipa rekin geunden, alegia arratsaldeko 22:00tan iluntzera.

        Hotelean ya lasaituak kafetxo bat hartu dugu eta lotarako prest. Ohe gainean kakatxo bat aurkitu dut, iruditzen zait animaliatxoren bat dugula logelan. Ondo lo egitea espero dut eta gelan hiru bagara inoiz ez jakitean. Ondo lo egin!!!

TAILANDIA 2.eguna Bangkok hiria ( 2010-ko Abuztuak 9 )

Gaur goizeko 7:30ak aldera jeiki gara. Gure guest houseko terrazan gosaldu dugu.Nik arraultza prejituak beikonarekin eta Crisek arraultzak,tostadak eta kafea. Biontzat fruta plater batean ere jarri digute, guztira 150 bath ( 3 euro inguru ).

Egunerako indarrak hartu ondoren Kao San Road kale aldera abiatu gara tuk-tuk baten bila. Kamera txiki bat nahi genuen erosi nonbait. Por zierto, tuk-tuk-era bidean arratoi bat azaldu zaigu eta Cristinak bazuen nahiko lan. Nere besoari ederki elduta pasa da handik.

Tuk-tuk bat segituan azaldu zaigu eta ordua ordua 20 bath eskatu dizkigu. Berarekin kamera erostera joan gara. Azkenean Kodak bat erosi dugu 2800 bath-etan. Denda esan beharra dago nahiko klandestinoa zela eta berta saltzen zen gehiengoak lapurtua edo subastata lortua zirudiela. egun guztian probatu dugu eta primeran dabil.

Tuk tuk-aren atzean argi irakur daiteke non gauden.



Kamera erosi ondoren Wat Intrawihan tenplua ikustera joan gara. Hemen templu handi bat zegoen tente. 30 metro inguru izango zituen altu. Inpresioa egiten zuen behetik begiratzean.Hemen ikusi ditugu lehen monjeak. Egia esan temploetan zeremoni asko ikusten dituzu baina zaila egiten zaigu hauek ulertzea. Monjeei galdetzen hasi beharko dugu. Adibidez tenplu honen sarrera emakume bat zegoen txoriak kaiola saltzen. Jendeak txoriak erosten zituen eta gero tenplu barruan askatzen zituen. Badirudi ofrenda moduan direla bizitzan zorte ona emateko.

Wat Intrawihan tenpluan.30 metrotako Buda doratua.

Wat Intrawihan ikusi eta gero tuk-tuk eko tipoak trajeak neurrira egiten dizkizuten denda batera eraman gaitu. Tipoak horra eramateagatik komisio bat eramaten du nonbait. Traje saltzailea saiatu zaigu saltzen baina guk ez genuen erosteko asmorik. 5 minuturako dendatik kanpora ginen. Tuk-tuk gidariak ez du komisiorik lortu, dendan gutxienez 10 minutu pasa behar bait genituen. Ez da erraza ezer erosi nahi ez eta saltzaile baten txapa 10 minutuz jasatea.

Hemendik gero tuk-tuk gidariak T.A.T. ( Tourism Authority of Thailand ) bidaia ajentzira eraman gaitu. Ajentziko tipoak ( nerbio hutsa bera ) proposamen batzu egin dizkigu eta bidaiaren zati batlotzea erabaki dugu. Tratuan sartzen zaigu: Ayuthaiya-ra transportea eta guest housea, Sukothai-ra transporte eta guest housea, Chiang Mai-ra transportea, guest housea eta hiru eguneko trekking-a. Denera biona 17480 bath.

( gerora konturatu gara, ajentziaz eginda transportea agian garestixeago atera zaigula baina gainontzekoa esango nuke merkeago ).

Berriz tuk-tukean montatu gara eta oraingoan bitxien denda batera eraman gaitu. Tuk-tuk zaleak, Tailandian zure lehen egunak direla konturatzen badira, denda hauetara eramaten saiatzen dira, askotan zure gogoz kontra ere bai, denak komisio bila dabiltza. Azken batean koñazo bat da baina iruditzen zait ikusi eta esperimentatu beharreko zerbait dela. Aluzinantea da beraien artean duten mafia. Askotan gu dendara eramateagatik gasolina ordaintzen diete eta bestetan diruta eskertzen diete.

Hemen bitxi oso ederrak zeuden. Crisek bati bista bota dio eta 1700 euro balio omen zituen. Hori bai erosi zak hor bitxi polit hori!!! Te pueden meter el palo facil!!

Berriz ere tuk-tukean montatu gara eta gidariak lantxa luzeetan ordubeteko buelta bat ematea proposatu digu. Ondo iruditu zaigu eta enbarkadero batera eraman gaitu. Lantxakoa biona 1200 bath zirela esan digutenean. eritziz aldatu dugu eta ez gara joan. Tuk-tuk gidariari ez dio batere graziarik egin. Nonbait hemen ere komisio ederren bat izango zuen. Guk palazio handietara joan nahi genuela esan diogu eta kale batean barrena oinez bidali gaitu. Tenpluak ikusi eta bueltatzekota gelditu gara. Orain pentsatzen jarrita tipoak ez zuen guri itxaroteko batere asmorik.

Bangkokeko kaleetan edozer gauza eros daiteke,hortz poztizoak barne!!!

Norenak ote ziren lehen?



Horrela bada kalean aurrera egin dugu eta unibertsitatearen atean aurkitu gara. neska bati galdetu diogu nondik joaten zen etnplura eta unibertsitatean barrena eraman gaitu. Neska oso alai eta jatorra, ikaslez betea zegoen unibertsitateko jangelan geratu da lagunekin. Harrigarria unibertsitatean zegoen giroa.

Unibertsitatetik irten eta kilometro bosteun bat metro ibili ondoren tenplu handietar iritsi gara. Baina ezin izan dugu sartu, galtza motxa eta niki tirantedunekin ez bait dute sartzen uzten. Bertan galtza luzeak eta niki manga luzea aloka daitezke baina bidaiaren bukaeran ongi jantzita etorri eta sartzea erabaki dugu. Beraz badakizue tenpluak ikustera joateko galtza luzeak eta niki manga luzeak eraman.

Bangkokeko kaleak, begiratu ondo argi transformadoreak non dituzten.



Jada gosetu gara eguerdi izanik eta unibertsitateko jangelara joatea erabaki dugu. Lehenego tuk-tuk gidariari ordaintzeko asmoz lehen geratu garan tokira joan gara baina ez zegoen bere arrastorik. Nonbait dendetako komisioekin nahikoa irabaziko zuen bestela zihur zai egongo zela. Jangelan arroz platerka eder bat jan dugu bakoitzak. Arroza oilaskoarekin eta arroza txerrikiarekin.

Mahaitik altxa eta beste tuk-tuk bat hartzera joan gara. Segituan aurkitu dugu bat. Hori bat espaloi batean hartu gaitu eta dendetara joan garela konturatu denean bestaldeko espaloian utzi gaitu. Ez dugu tuk-tuk gainena minutu erdi bat ere pasa. Hau da hau mafioso kuadrilla!!!





Tuk tuk-ak bezero zai lasai.

Horrela Gold mountainera oinez iristekosaiakera egitea erabaki dugu. Dexente ondo moldatu gara, budaren estatuak saltzen zituztenkale artean ibili ondore azkenik iritsi gara. Primeran egoten zen goikaldean, aizeak jotzen bait zuen. Bangkoken bista ederrak daude hemendik. Tontorrean dagoen terrazan bueltatxo bat eman eta kanpaiak jo eta gero behekaldean dauden tenpluak ikusi ditugu.

Biok Gold mountain tontorrean.

 Zortearen edo espiritu txarren aurkako kanpaiak.

Gold Mountain-etik Bangkok.

Tenplu batean monjeak errezuan Budaren aurrean.

Golden mountainera erraz etorri bagara ere bueltakoan dexente galduta ibili gara. Demokraziaren monumentura bidean dagoen plazan jende ugari zegoen aerobic egiten. Parre batzu bota ditugu hauei begira.

Bangkokeko herritarrak aerobic egiten hiriko plaza batean.Aurrean Tailandiako errege eta erreginaren argazkia dute,Tailandiako herriak guztiz mirestuak.

Kaleetako trafikoa izugarria da.



 Eta maparen laguntzaz pixkanaka guest housera iritsi gara. Pixkat lasai egon eta gero afaltzera joan gara. Oso ondo jan dugu, arraia parrillan eginda. Ondoren eguneko kapritxoa egitera joan gara. Tai masajea eta arraien masajea. Arraienak harrituta utzi nau, hasieran hankak uretan sartzean ezin nituen jasan arraitxoen hortzakadatxoak.Kristoren kilimak egiten zituen. Crisek ezin zituen hankak uretan sartu ere. Parre ederrak bota ditut bere kontura. Hankak masajearekin erlaxatu eta ohera joan gara. Bihar Ayuthaira goaz.