MAIZIKO ARROILA ( 1999 urtean )

Kainoi jeitsieran gure astapenak izan ziren. Lehenengoetako bat eta Gipuzkoa mailan egin dugun bakarretakoa.

Arroil hau Lizarrausti inguruan dago, Lizarraustik Lareoko urtegira doan bidexkaren  albotik jeisten den arroila da bera. Nik gogoan dudala behintzat Iñaki, Kimetz, Enara eta ni joan ginen.

Hasi berriak ginenez ihesbide erraza zuen arroila nahi genuen eta hau egokia iruditu zitzaigun. Jeitsierako urjauziak dexente teknikoak zirenaren irudipena dut eta enbor eta adar asko zegoenarena. Ekipamendu aldetik eskas samar zegoen, gaur egunean ez dakit zein izango den bere egoera.

Ederki pasa genuen eta jeitsieran salamandraren bat ere ikusi genuen.

Beheko enlazean arroilari buruzko datu praktiko gehiago:

http://www.barranquismo.net/paginas/barrancos/barranco_de_maizi.htm

VIGNEMALE ( 1998-ko Pilarko puentea )

Oso oroitzapen onak dituk Talai-mendiko irteera honetaz. Hau izan zen Pirineoetan neguan egin nuen lehen mendia. Zihurraski Pirineoetako mendi ederrenetako bat da bera. Eta oraindik glaziarrea duen bakarretakoa.

Vignemale tontorrean.Nor da nor?

Talai-Mendiko lokalean bilera egin genuen astetartean eta egia esan eguraldiak ez zuen itxura onik, aste guztia euritan pasa bait genuen.

Baina joan ginen eta primerako eguraldia egin zigun behintzat igoerako egunean.

 Tontorrerako bidea hasi aurretik.

 Atzean petti Vignemale dugula.

Lehen egunean Pont d´ Espagnetik irten eta Oulettes de Gaubeko refujioraino joan ginen. Motxila handia bizkarrean lo egiteko zaku eta guzti.

Gaua refujioan lo egin eta gero hurrengo egunen motxila txikia gainean tontorrerako bidea hartu genuen. Primerako eguraldia tokatu zitzaigun. Goizean refujioko atetik zoragarri ikusten zen Vignemaleren Iparraldeko pareta. Horrela goizean goizo irten ginen tontor aldera. Lehen helburua Bayssellance-eko refugioa izan zen, hemendik ondoren eskuin aldera hartuaz Vignemaleren glaziarera iritsi ginen.

Glaziarea pasa eta nahiko espuestoa den azken malda igo ondoren Vignemale puntara iritsi ginen.

Bayssellance-eko aterpetxe aurrean atzealdean Tallon.



Argazki eder batzu atera bidean eta bueltan refugiora bueltatu ginen. Guztira 8-9 ordu pasa genituen.

Ya bueltan refujioan erropak aldatu eta pixkat txukundu ondoren afaldu egin genuen. Ez dut oso oroitzapen ona afari hartaz. Arraia tomate piloaren azpian ezkutatuta eta kilo bat ezpeziekin. Indian ere ez dute erabiliko seguru horrenbeste ezpezie. Ez zuen arrai gusto handirik.

Hurrengo egunean motxilak hartu eta bueltan Pont d´Espagnera bueltatu ginen.

Talai-Mendirekin egin dugun irteera mitiko horietako bat izan zen. Gutako askoren Pirineoetako lehen invernala.

Oulettes de Gaubeko aterpetxe sarreran azken egunean

GRAN FACHA,CAMBALES ( 1998-ko Abuztua )

Garai haietan behin bakarrik egon nintzen pirineoetan, 8.mailako fin de kurtsoan Linzan.

Udara hartan nola ez parrandara joan ginen Aiako festetara. Eta han pote ta pote artean nonbaitera joateko plan egiten hasi ginen. Argi xamar genuen mendi aldera joan nahi genuela, baina nora? Nik oraindik ez nuen pirineotako arrastorik, niretzat berdin zen Hechora gindoazela edo Ordesara gindozela esatea. Horrela bada parrandan ari ginela Ritxi jaunarekin egin genuen eta bera ere segituan apuntatu zen. Berak gu baino gehiago ezagutzen zuen ingurua eta Respomuso ingurura joatea erabaki genuen.

Horrela bada handik pare bat egunera Iban, Eneko, Iker, Ritxi eta ni, nere aitaren Renault 5 an joan ginen Sallent de Gallego baino goraxeago dagoen La Sarra embalseraino. Nere iruipena da Renault 5 an bakarrik joan ginela baina dudak sortzen zaizkit eraman genen traste piloa kontuan izanda. Harrigarria izan zen espedizio hartarako eraman genuen material pila : kanping kanadiense handia, iglu txiki bat, gasa, kazuelak, esterillak eta janaria nahi adina ( zerbeza latak,arraultzak... ).

Uste dut arraultzak eraman ditugun mendi bakarra izan dela hau. Oraindik ikusten det Iban bizkarrean kriston botxilarekin eta kilo mordoxka zuen kanping kanadiarra besoetan zuela Respomusora gora. Beste aldetik Eneko beste motxila eder batekin eta bertatik zintzilik pare bat dozena arraultza alde batera eta bestera balantzaka zituela. Hori bai Respomusora iristerako arraultza erdiak autsi zitzaizkion eta hankak gorringoz zerri eginda zituen.

Halako batean iritsi ginen Respomuso inguruan dagoen Ibon de las Ranasera eta bere ondoan montatu genuen kanpo basea.

Hurrengo egunean Gran Facha igotzera joan ginen.Ederra izan zen Campo Plano lehen aldiz ikusi nueneko sentsazioa.Oraindik pirineoetan ibili gabea izanik impresionantea egin zitzaidan zabalune harren handitasuna, zelai haien erdian jarrita txiki sentitu nintzen. Beheko argazkian ikus daiteke Campo Plano gaikaldetik.

Tontorrera bidean Fachako kollatutik gora gindoazela. Mendiaren tramorik zailenean tipo bat aurkitu genuen bere lagunari kriston bronka armatzen.Horrela esaten zion tximinitxo baten gora: -Baina hi zer ostia!!Nora ostia ekartzen nauk!!!zer pasako dek ni hemendik behera erortzen banauk!!!Nork emango ziek nere seme alabei jaten orduan!!!. Hura iskanbila armatu zutena, azkenan tipoia aldapa erdian geratu zen eta bestea puntara igo zen.Ez diat uste handik aurrera bi haiek oso lagunak izango ituanik.

Eta azkan txanpa eta gero azkenik tontorrera iritsi ginen.Eguraldi ederra egiten zuen eta denbora dexente pasa genuen han. Argazkietan bostok tontorrean atzean Picos del Infierno dugula.

Beherakoan, gogoratzen naiz Alemaniar batekin egin genuela topo eta ordu bete bat edo egon ginela hizketan.Alemaniarra guztiz interesatu zen euskararen inguruan eta hamarreraino kontatzen ere ikasi zuen ordubete horretan.Gure helbideak eman genizkion eta handik puskatera ondorengo argazkia eta eklipse baten argazkiak bidali zizkigun.

Horrela azkenean iritsi ginen berriz bueltan gure kanpamentura.Eta nola ez afaria prestatzen hasi beharko.Esan beharra dago traste asko igo bagenuen ere gose pixka bat pasa genuen espedizio honetan. Imajinatu urdaiazpiko lontxak sorteatzen ibili ginela, eta ederki pikauta gainera!!!Han jan kontuan ez zen txorakeriartik!!!

Eguzkiaren puesta ikusi eta lo egitera joan ginen.

BOCA DEL INFIERNO TALAI-MENDI ETA LAGUNEKIN ( 1998-ko uda )

         1998-ko uda egin nuen nere lehenengo kainoi jaistiera. Aurreko urtean egin nuen lehen aldiz Talai-Mendiko irteera batean, aldi hartan La Lezeko koba kainoiaren jeitsiera egin genuen. Asko gustatu zitzaidan.

         Oraingo honetan Pirineotan Hechoko bailaran dagoen Boca del Infierno egitera joan ginen. Joseba Manterola eta Xanxe genituen gidari moduan.Oso ondo egon zen jaitsiera.

         Beheko argazkia ikus gaitezke irteera honetara joan ginenetako batzu:

         Kainoia gure kontutik egiteko modukoa iruditu zitzaigun eta hurrengo asteburuan kuadrilako lagunekin joan ginen berriro. Oraingo honetan Selva de Oza aldean parrillada egiteko asmoarekin joan ginen. Parrilla piztu ordurako guardia zibila azaldu zitzaigun surik piztu ezin genuela esanaz. Askenean inguruko txabola zahar baten barruan egin genuen parrillada. Jan gabe ez ginen geratuko!!!!

Kainoiari buruzko informazio gehago ondorengo enlaze honetan:

http://www.barranquismo.net/paginas/barrancos/boca_del_infierno.htm 

http://www.descente-canyon.com/canyoning/canyon/21500/Infierno.html

HIRU HANDIEN TRABESIA ( Ez dakit zeatz noiz )

Ez dakit oso seguru Hiru handien trabesia hau noiz egin genuen. Dexenteko kuadrilla joan ginen aste santu batzuetan ibilaldi hau egitera : Ibai Esoain, Alex ``Xapua´´, Ritxi, Iker Brit, Iban Osa, Eneko Oliden eta ni.

Hau gure Hiru handiak partikularra izan zen : Aizkorri, Anboto eta Bilbon zen Erreala eta Atletiken arteko derbian parranda ederra.
Ibilbidea Otzaurtetik hasi beharrean Brinkolako tren geltokitik hasi genuen.Ez naiz gogoratzen ondo Brinkolara trenean joan ginen edo norbaitek eraman gintuen.
Horrela bada Aizkorriren iparraldeko baso eta aldapa malkartsuetan gora egin genuen.Baso sendoa degu hemen, hasi orduko erdi galduta ibili ginen basoan barrena, azkenean buelta dexen eman eta gero irten ginen basoaren gaikaldean.Behin hemen gogoratzen naiz eskuin aldera zegoen lepo batera hartu genuela, zihurraski Lugaizteko lepotik barrena.
Lepotik pixka bat aurrera egin eta behekaldean ikus genezakeen Urbiako aterpetxea.Aterpera iritsi eta trasteak utzi, litera hartu eta lasai egon ginen hurrengo egunerako deskantsatzen. Behekaldeko argazkian ni agertzen naiz motxila txukuntzen eta oherako zakua ateratzeko prest.

Hurrengo egunean Urbiatik Leintz Gatzagainoko ibilaldia egin genuen.Goizean goiz irten ginen aterpetxetik eta Elgeko mendilerrora zeraman bidea hartu genuen baso artetik.Hasieran bidea ongi hartu ezkero gero mendilerroan gora eta bera joatea zen.Garai haietan oraindik ez zeuden jarrita orain bide guztian dauden eolikoak. Mendilerroaren bukaeran Mugarriluze izeneko menir batera iritsi ginen eta hemendik aurrera beruntz izan zen Leintz Gatzagaraino.

Dexente berandu iritsi ginen Leintz Gatzagara. Gogoratzen dut nahiko parre egin genuela herri honetan.

Iritsi eta bereala herrixkako udalaren bila hasi ginen, ea nonbait lo egiteko tokirik edo bazuten galdetzeko asmoz.Udala aurkitu baino lehenago kalean bi etxekoandre hauetako aurkitu genituen.Badakizue hauek nola hitzegiten duten ez??Hori da hori galdeketa egin zigutena.Azkenean kalean aurrera zegoen etxe batera joateko eta PEQUEÑOgatik galdetzeko esan ziguten.

Horrela bada iritsi ginen etxearen atarira, oso ondo gogoratzen det oraindik ate hura bere aldaba eta guzti.

Ibai atera gerturatu zen eta aldabari eraginez marruka hasi zen pequeño!!!pequeño!!!pequeño pero maton!!!! behin eta berriz pequeño!!!pequeño!!!pequeño pero maton!!!!.Eta aldaba gora eta bera danga eta danga!!!

Bapatean denok parrezka hasi ginen Ibairen ateraldiarekin eta ezin geratu.

Halako batean gizon handi sendo bat azaldu zen atean serio-serio haserre itxurarekin.Harren aurpegia ikusitakoan oraindik parregure gehiago ematen zigun eta komeriak modalak gordetzen gizonkote harren aurrean.

Azkenik galdetu genion ea tokirik bazuten lo egiteko eta frontoira bidali gintuen.Horrela bada frontoiko ezkerparetaren kontra errenkan jarri eta hantxe egin genuen lo.Beheko argazkia frontoian gaude makarroiak tomaterekin jan eta gero.Iban kazuela behatzerekin garbitzen ikus daiteke eta Ritxi bere dantzako alpargatekin.

Hirugarren egunean Leintz Gatzaga eta Urkiola arteko bidea egin genuen.Bideko anekdota izan zen Ritxik Orixol azpikaldean zegoen baserri batean ura edaten geratu eta bastoia aztuta han utzi zuela.Hura pena Ritxirena harrebak oparitutako bastoia galdu alajaina!!!!Gero bordaren batean bazkaldu genuen argazkiko boda zela uste dut.

Orixol ingurutik Zabalaundi magalera iritsi ginen.Hemendik bere handitasun guztian ikusten zen Anboto.Eta egia esan dexente handi egin zitzaigun arratsalde hartan Anboto.Gu astakenrten xamarrak izan eta zuzen hartu genuen gandorrerantz.Nahiko lan izan genuen gure motxila handi eta guzti amildegietan gora, ez genuen ez biderik errazena aukeratu.Larri xamar ibili ginen tramoren batean.

Behin gandorrera iritsi eta gero lasai lasai jeitsi ginen Urkiolaraino.Denok ere nekatuak iritsi ginen.

Ibanek baba ederrak zituen oinetan.Han zegoen enfermera bat hasi zitzaion kura egiten baina azkenean Ibanek berak egin behar izan zuen operazioa.Egia esan aberia dexentea egin zuen.

Gauean, ya lasaiago, hizketan hasi eta ibiltzeaz nahikoa genuela eta hurren goizean autobusak hatu eta Bilbora derbira joatea erabaki genuen.

Bilbon azer parranda bota genuena, uste dut inor gutxi enteratu zela partiduan zer gertatu zen.Edan nehikoa eta gehiegi egin genuen, batzuk nesketan ere gogotsu saiatu ziren, parre earrak bota genituen...Auskalo nola bueltatu ginen etxera, ez bait naiz gogoratzen!!!!

ETXEGARATE-ARALARko GUARDA ETXEA TRABESIA 7.MAILA ( 1991 urte )

Nere kalkuluen arabera 1991 urtea zen ni 7.mailan nengoenean eta nik 14 urte nituen.Ikasketa amaierako eskurtsioa Etxegarate eta Aralarko guardaetxearen arteko trabesia izan zen.Juanito maisua eta beste bi gida etorri ziren gureki Fidel eta Txingu.

Lehenengo egunean Etxegarateik Lizarraustiko aterperako bidea egin genuen.Etapa guzti hau baso artean izan zen eta gogoratzen naiz galdu ere egin ginela,baina azkenean iritsi ginen Lizarraustira.

Lizarraustiko aterpea ez zen ezta gutxiagorik ere orain dena,dena zaharkiturik zegoen eta logelak ere nahiko egoera kaxkarrean zeuden.Uste dut Juanito diskusio ederren bat izan zuela Fidel eta Txingureki aterpetxearen egoera zela eta.Baina guk ez genuen arazorik!!! ederki jan eta lo egin genuen.

Hurrengo egunean ederki gosaldu eta bigarren etapari heldu genion, Lizarraustitik Aralarko guardaetxera.Goroldioz berde zeuden basoeta barrena goruntz egin genuen Purtxerri inguruan dagoen zelai batera iritsi arte.Hemen lasai egon ginen nahi zuenak jan,nahi zuenak lo eta nahi zuenak jolastu.

Behin deskantsatu eta patxadan egon eta gero, Aralar gaikalderako bidea hartu genuen.Oso gogoan dut oraidik Igaratzako bordetara iritsi ginenenko unea.Gu bezalako ikasle talde batek beraien kanpinak zituzten han jarrita eta txerriak etorri eta denak txikitu zieten.Esterillak puska puska eginda,barilla okertuak,janari poltsa irekiak...kriston txikizioa egin zieten txerriek.

Han pixka bat egon eta gero azken txanpari ekin genion.Bidean artzai batzukin egin genuen topo.Beraen ardiak ari ziren prestatzen udarako.Han ari ziren jo ta su ardiei ile mozten.

Pixka bat gehiago pistatik ibili ondoren guarda etxera iritsi ginen.Ibaiek kontatu didanez hemen inguruko txerriei ostikoka ibili omen ginen gaiztakerietan.Ondo afaldu eta ohera joan ginen.

Hurrengo egunean Done Mikelen santutegira joan etorria egin genuen oinez.Horrela izan zen gure 7.mailako ikas bidaia.Oso ondo pasa nuen.Orain dela gutxi egin nuen berriz ibilaldi hau, zati handi batean Gipuzkoako birarekin kointziditzen bait du.Eta oroitzapen ederrak ekarri zizkidan.

LEHEN IRTEERAK TALAI-MENDIREKIN (1989 inguruak )

Nere lehen mendi irteerak Talai-Mendi mendi elkartearekin egin nituen.Gogoratzen naiz ikastolako sarrerako tableroan nola jartzen ziren gu gaztetxoentzako mendi irteerak.Kuadrilakoak dexentetan apuntatzen ginen.Ez dira asko ditudan oroitzapenak baina badakit oso ondo pasatzen nuela eta ein handi batean nere mendi zaletasuna hemen piztu zela.

Gogoan ditut makina bat irteera.Hauek dira gogoratzen ditudan zenbait irteera.Benetan eskertuko nuke zerbait gogoratzen baduzue komentarioen atlean idaztea eta garai hauetako argazkiren bat izanez gero kontaktuan jartzea.

-ADARRA: Hemengoa da irteera guzti hauetatik dudan argazki bakarra.Koldo Olariagak atera zigun harroka tartean bokadilloa jaten geundaen bitartean.Nire kalkuloen arabera 1989 ingurukoa izan behar du.Nabaria da argazkian hotz egiten zuela.Ederki aldatu gaituk txo!!!!Earra pintak.Adarra tontorreko arkaitzetan ibili ginen ezkutaketan jolasten, gero berakoan Borda dagoen merenderoan geratu ginen lasaiago.Udazkena izan behar zuen, oso ondo gogoratzen gut nola ibili ginen erreka zuloko hosto piloetan saltoka jolasten.Bat baino gehiago hosto artean ederki ezkutatzen zen.Ez dut berriro inon gogoratzen horrelako hosto pilorik.

-UZTURRE: Gogoratzen dut ez zuela oso eguraldi ona egiten.Itxasok berde eta txuri koloreak zituen rugbyko baloi txiki bat eraman zuen eta Uzturreko gurutzearen ondoan dagoen lautada txiki batean jolastu ginen rugbian.Goran denbora pixkat pasa eta gero Tolosara jeitsi ginen eta Oria ibaiaren ondoan dagoen merkatu zaharrean jan genuen etxean amak preparatu zigun bokadiloa.Eta gero nola ez berriz ere rugbiuan jolastera.

-OIZ: Ez naiz asko gogoratzen irteera honetaz.Bi gauza gogoratzen ditut puntarako bidea oso-oso luzea egin zitzaidala eta Milari behin eta berriz galdetzen niola ea asko falta zen tontorrerako.Tontorrean parapentista batzuk zeuden saltotzeko prest.Ez nuen oso ondo pasako berriz ez bait naiz itzuli mendi honetara.

-UDALAITZ: Malda ederra zuen mendiak,Auza auzotik igo ginen.Tontorrera iritsi ginen eta parapentista bat zegoen saltotzeko prest.Gogoan dut nola saltatzeko prestatzen ari zela kaskoa lurrean utzi eta nola mendian behera bueltaka joan zitzaion ( hura malaletxea harrapatu zuena ).Gero jeitsiera mendiaren beste aldetik egin genuen eta erdi bidean edo iturri bat zuen kobazulo batean gelditu ginen deskantsatzen.Gero beraxeago Egoitzek parapentistaren kaskoa aurkitu zuen.Uste dut jeitsiera honetan norbaitek min hartu zuela harriren batek jota,baino ez nago oso seguru.

     Gero Arrasaten egon ginen jolas parke batean,txapelketa bat egin genuen ea kolunpioan zenek egin urrutirako salto.Iban uste dut zela salto horietako batea kolunpioarik engantxatuta geratu eta dexenteko zartada hartu zuena.Han bukatu ziren txapelketak.

-SAN ADRIAN-ARANTZAZU: Oroitzapen oso gogorrak ditut irteera honetaz.Elur dexente zegoen eginda.Badakizue haurrak nola diren, San Adrianen ibilaldiaren hasieran elkarri elur bolak botatzen emozionatu ginen eta eskularru guztiak blai egin genituen.Hotz handia egiten zuen.Gogoratzen det oraindik Urbiako aterpetxea urrutira nola ikusi nuen,eskuak eta oinak minez nituen.Aterpera sartu eta txaketa eta polainak Dani,Mila,Bittor,Joxemari edo norbaitek nola kendu zizkidan,atzetan nuen minarekin kremallera heldu ere ezin bait nuen egin.Oraindik ez zegoen aterpetxea berritua, tximini zahar baten ondoan egon ginen denok beroan sartu nahiean.Pentsatzen det gero ya Arantzazuraino ondo joango nintzela.

      Arantzazun parkin azpian dagoen pergola batean egon ginen eta hori bai oso ondo oroitzen naiz galtzerdi berriak eta zapatilak jaztean ze nola gustoa hartu nuen.Gero bokadilloa jan eta gero fubolean jolastu ginen.